Kary umowne są jednym z najczęstszych źródeł sporów pomiędzy inwestorami a wykonawcami robót budowlanych. W praktyce dotyczą przede wszystkim nieterminowego zakończenia robót, opóźnienia w usunięciu wad, odstąpienia od umowy oraz naruszenia innych obowiązków kontraktowych.
Czy inwestor może naliczyć karę umowną za każde opóźnienie wykonawcy?
Nie zawsze. Samo przekroczenie terminu zakończenia robót nie przesądza jeszcze o obowiązku zapłaty kary umownej. Znaczenie mają przede wszystkim treść umowy, przyczyny opóźnienia oraz zakres odpowiedzialności wykonawcy.
Co więcej, nawet jeżeli kara umowna została naliczona zgodnie z umową, wykonawca może w określonych sytuacjach żądać jej zmniejszenia przez sąd.
W praktyce równie istotne jest prawidłowe określenie wysokości kary. Błędy w jej naliczeniu lub potrąceniu z wynagrodzenia mogą doprowadzić do wieloletniego procesu i obowiązku zapłaty znacznych odsetek.
W tym artykule wyjaśniam:
- za jakie naruszenia można naliczyć karę umowną w robotach budowlanych,
- czym różni się kara za opóźnienie od kary za zwłokę,
- jak prawidłowo określić i obliczyć wysokość kary umownej,
- czy można naliczyć karę, jeżeli inwestor nie poniósł szkody,
- kiedy możliwe jest potrącenie kary z wynagrodzenia wykonawcy,
- czy można dochodzić kilku kar umownych jednocześnie,
- kiedy sąd może zmniejszyć naliczoną karę,
- jakie działania powinien podjąć wykonawca po otrzymaniu noty obciążeniowej.

Czym jest kara umowna i kiedy można ją naliczyć?
Kara umowna to określona w umowie suma pieniężna należna wierzycielowi w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego.
Podstawę prawną kar umownych stanowią przede wszystkim art. 483 i 484 Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 483 § 1 k.c. strony mogą zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikającej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy.







